Mustafa Kurugöllü

Burası gurbet...

Burası gurbet...Buraları hiç sorma bana.
Dünyaya açılan küçük pencerenin önünde çiçekler yetiştirirsin. Karanlık olan hayatın tonlarını biraz da olsa yeşile çevirmek için. Çiçeklerle birlikte güneş ışığı beklerim seher vakitlerinde. Karanlığa alışmış gözler kamaşsın diye. İçinde bir yudum umut, içinde sevgi, içinde yar, içinde ana olan güneş ışığını. Hep yarına kalır umutlar, güzellikler. Hüzünle büyür çiçekler. Büyülü camdadır hayatın resmi. Bir ev, bir bahçe ve içinde bütün çiçekler. Memleketin kokusunu duyarsın çiçeklerin yaprağında. Dokunur ve ağlarsın. Sanki seni ağlatmak için gözüne bakar çiçekler. Ilık bir damla dökülür yanaklarına...

Burası gurbet...

Buraları hiç sorma bana.

Konuyla ilgili benzer içerik


Son yorumlar

Anket

İçeriği paylaş