Aile; insanın dünyaya gelmesinin meşru zemini. Anne ve baba adı verilen mühendislerin,Allah 'ın verdiği çocuk denilen malzemeyi işleyerek topluma, renk renk, çeşit çeşit kişilikte insanları yapılandırıldıkları kurum.
Aile; insanı insan olmaya ve daha sonra da topluma hazırlayan donanma üssü. İnsanı insan yapacak cevherleri şartsız sevgi, doğru ilgi ve değer suyu ile dengeli bir şekilde büyütüp, kendi inandıkları ve yaşadıkları yol haritalarını da eline verip hayat yolculuğuna uğurladıkları ana istasyon. Çocuk önce gözleri ile kendi kitabının besmelesini yazar.
Büyüklerin yapıp ettikleri ilk malzemeleridir. Daha sözleri anlama basamağına çıkmadan, gözleriyle tarar insanları, olayları ve çevreyi. İlk yazılanlar kazılanlardır. Yani hep kalıcı olacaklar ve ona yol göstereceklerdir. Dilden söylenenler kulağa, yürekten söylenenler yüreğe yol bulacaktır. Ve çocuk bunu sezgileriyle algılayıp kaydedecektir.
Hayat nedir? Nasıl yaşanır? Ben kimim, sen kimsin, diğerleri kimler? Bu koca dünyada Benim yerim neresi?
Kendimi, nereye koymalıyım? Kime yakın kime uzak durmalıyım? Herkes bir şeyler gösteriyor bana,Hangisine alıcı gözle bakmalıyım? Ben, keşfedilmemiş bir ülkeyim Ve sınırları çizilmemiş.
Kendimi diğerlerinden seçebilmem için
Bana ayna olmanıza ihtiyacım var!
Kendimi nasıl görmeliyim?
Başarabilecek miyim hayat denen karmaşık yollardan, sağ salim geçebilmeyi?
Son yorumlar
3 gün 2 saat önce
3 gün 2 saat önce
2 hafta 2 gün önce
2 hafta 4 gün önce
3 hafta 4 gün önce
3 hafta 5 gün önce
3 hafta 5 gün önce
3 hafta 5 gün önce
3 hafta 5 gün önce
3 hafta 5 gün önce