Ana sayfa

umut

Umut ışığı yasamimizdan hic eksik olmamali

Dört tane mum usul usul yaniyordu...

Ortalik o kadar sessizdiki,

mumlarin konusmalarini duyabiliyordunuz. ..

Birinci mum dediki:

'Ben BARIS'im.!

Ama kimse benim yanmama yardimci olmuyor.

Sanirim yakinda sonecegim.'

Alevi hizla azaldi ve sonunda tamamen sondu.

Ikinci mum:

'Ben VEFA'yim.!

Ilgili Konular:

Gece Olabilir Şu Anda Senin İçin Fakat Beklersen Güneş Doğacak..

Gece Olabilir Şu Anda Senin İçin Fakat Beklersen Güneş Doğacak..

Bir günün;
Yarısı gündüz, yarısı gece...
Gecenin yarısı yıldızlı, yarısı karanlık; gündüzün yarısı güneşli, yarısı bulutlu...

Dünyanın;
Yarısı kara, yarısı deniz...
Karanın yarısı kaya, yarısı toprak; toprağın yarısı mümbit, yarısı çorak...

Senenin;
Yarısı yaz, yarısı kış...
Yazın yarısı ferah, yarısı kurak; kışın yarısı ılık, yarısı “donak”

Bir ömrün;
Yarısı gençlik, yarısı ihtiyarlık...

Ilgili Konular:

Umudun varsa...

Umudun varsa, gün uğurlar, karanlıklar dehlizindeki gecelerini, bahar umudunun büyüklüğünde bir buket bırakır yüreğine…

Gözlerin umut ettiğin kadar uzakları görür. Sükûnetin umut ettiklerini haykırıverir derinliklerinde… Umudun varsa kavurucu güneşlere baş kaldıracak yeterlilikte, koylar bambaşka sarmalar hislerini. Deniz dalgalarını fedakârlığın tepelerinden aşırıp ayaklarının altına serer. Okyanus kusursuz fırtınalarını gömer bağrına, yüreğindeki umudunla ancak deli rüzgârların yönünü bambaşka bir iklime savurursun. Yeri ve zamanı geldiğinde yıkıp geçen tayfunların kolundan tutup, hoşluğu yudumlatan meltemlerin kapısına bırakır, bir tutamda olsa avuçlarında kalmış umut…

Ilgili Konular:

Temizlik Yaptım Bugün

Temizlik yaptım bugün... Hem de tüm benliğimde... Kırgınlıklarımı dışarı çıkardım ilk önce... Görmenizi isterdim... İçimde ne kadar da büyük bir yer kaplıyorlarmış...

Kırgınlıklarımı atarken, bakmadım neydi onlar diye... Gelecek geçmişten çok daha fazla yaşanmaya değer... Onların yerine bağışlamayı yerleştirdim özenle...

Kıskançlığımı çıkardım... Meğer ben ne az kıskançmışım... Çok kolay oldu. Sevindim...

Sanki kaybettiğim bir eşyamı bulmuş gibi oldum... Çok şükür ki kin ve nefret yoktu yüreğimde... Nasıl temizlerdim bilmiyorum...

Sıra korkularıma gelmişti... Çıkarmaya bile korktum önce... Ne çok alışmışım onlarla yaşamaya... Bunca acı ve endişeye nasıl alışılır anlayamadım... Her gün yeni yeni endişelerle beslenen yeni korkular birikmişti içimde...

Ilgili Konular:

Konuyla ilgili benzer içerik

Muammer Erkul · barış · mutluluk · hayat · başarı · Sevgi · yürek · gül · çare · Edward Morrison · gece · insan · Duygu ve Düsünce Yazilari · derman · düşünce · dert · vefa · gündüz · SEVGİ · umut ·

Son yorumlar

Anket

İçeriği paylaş